FILMVIRUS WILDTYPE: RHIZOME

FILMVIRUS WILDTYPE: RHIZOME
10-11 December 2016, from 3pm
At The Reading Room, Bangkok (Free Admission) (ชมฟรี)

Facebook page: https://www.facebook.com/events/1311779678874919/

Rhizome-film

[English Below]

FILMVIRUS and THE READING ROOM ชวนคุณชม FILMVIRUS WILDTYPE :RHIZOME โปรแกรมภาพยนตร์ทดลองคัดสรรจากทุกมุมโลก โปรแกรมพิเศษที่เป็นเหมือนของขวัญปีใหม่จากใจทีมงาน FILMVIRUS ทุกคน

“ในฐานะของแบบจำลองทางวัฒนธรรม ไรห์โซห์มนั้นต่อต้านโครงสร้างอันเป็นระเบียบแบบรากของต้นไม้ซึ่งวาดตีแผนผังอย่างเรียบง่ายไปตามเส้นสายเรียงลำดับ เพื่อมองย้อนหาแหล่งกำเนิดของ ‘สรรพสิ่ง’ และในขณะเดียวกันมองไปข้างหน้าเพื่อจุดสุดยอดหรือบทสรุปของ ‘สรรพสิ่ง’นั้นๆ ไรห์โซห์ม ในอีกทางหนึ่งอธิบายได้ว่า ‘ความไม่ยอมจำนนที่จะสถาปนาความเชื่อมโยงระหว่างสายโซ่ของสัญญะ การจัดระเบียบของอำนาจ และ สภาพการณ์ที่สัมพันธ์กันระหว่างศิลปะ วิทยาศาสตร์ และการต่อสู้ทางสังคม มากกว่าที่จะเป็นเรื่องเล่าของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ไรห์โซห์มนำเสนอ ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมให้เป็นเสมือนแผนที่หรือ แถวทางอันกว้างขวางของความสนใจและการส่งอิทธิพลซึ่งหาได้มีแหล่งกำเนิด หรือจุดตั้งต้นเฉพาะไม่ สำหรับ ‘ไรห์โซห์มนั้นไม่มีจุดเริ่มต้นหรือจุดจบ มันจะอยู่ระหว่างกลางเสมอ ระหว่างสรรพสิ่ง ระหว่างการอิงอาศัยกันและกัน หรือเพลงสลับระหว่างฉาก’ การเคลื่อนไหวในแนวระนาบของไรห์โซห์มนั้นต่อต้านการเรียงลำดับเหตุการณ์หรือการจัดระเบียบองค์กร หากมันชื่นชมระบบแห่งการงอกงามและการเผยแพร่อย่างจรจัด

ในรูปแบบนี้ วัฒนธรรมแพร่กระจายไปราวผิวหน้าของวงน้ำ แพร่กระจายไปในทุกพื้นที่ที่ไปได้ หรือเล็ดลอดลงสู่พื้นที่ใหม่ๆผ่านทางรอยแตกและช่องว่าง กัดเซาะทุกสิ่งที่ขวางทาง ผิวเปลือกของมันอาจถูกขวางกั้นหรือเคลื่อนย้ายออกไป หากความโกลาหลนี้จะไม่ทิ้งร่องรอยไว้ เช่นเดียวกันกับน้ำที่กระทบเข้ากับแรงกดดันและศักยภาพแห่งการคืนสู่สมดุล และถึงที่สุด สถาปนาพื้นที่อันเรียบสนิท”
- Deleuze, Gilles and Félix Guattari. 1980. A Thousand Plateaus

Trailers

ในงานท่านจะได้พบกับ Trailers ภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องล่าสุดของ Rouzbeh Rashidi ผู้กำกับภาพยนตร์คนสำคัญจากไอร์แลนด์ หนึ่งในกลุ่ม Experimental Film Society กลุ่มคนทำหนังทดลองที่น่าจับตาจากดับลิน โปรแกรมหนังสั้นแห่งความมืดและความงามของ Enzo Cillo คนทำหนังสทดลองจาก อิตาลี ภาพยนตร์สั้นจาก George Clark ภัณฑารักษ์แะคนทำหนังทดลองจากอังกฤษ โปรแกรมหนังสั้นสายพันธุ์พิเศษสุดขีดคลั่งจาก Lu Yang คนทำวีดีโอชาวจีนที่จะท้าทายทำลายการรับรู้ของคุณ โปรแกรมหนังสั้นพิเศษของ Trương Minh Quý คนทำหนังสั้นจากโฮจิมินห์ที่ภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกของเขา City of Mirrors ได้ฉายที่ปูซาน และพิเศษสุด สองโปรแกรมหนังทดลองจาก Nguyen Trinh Thi คนทำสารคดีทดลองจากเวียดนาม หนึ่งในผู้กำกับหญิงที่น่าจับตามองที่สุดคนหนึ่งในอุษาคเนย์ และผู้ก่อตั้ง Hanoi DOCLAB กลุ่มคนที่ช่วยกันฝึกคนทำหนังหน้าใหม่ จัดฉายหนัง และทำหนังสารคดีที่น่าสนใจมากมาย

10 -11 ธันวาคม 2559 นี้ที่ The Reading Room สีลมซอย 19 (เข้าชมฟรี)

เสาร์ 10 ธ.ค.
15:00น: LU YANG’s (44 นาที)

wrathful

uterus man

delusional

- WRATHFUL KING KONG CORE (2011, 15 นาที)
- UTERUS MAN (2013, 12 นาที)
- DELUSIONAL MANDALA (2015, 17 นาที)

16.00น. GEORGE CLARK + CHEONG KIN MAN ‘s

- SEA OF CLOUDS (2016, GEORGE CLARK, 17 นาที)
- A USELESS FICTION (2014, CHEONG KIN MAN, 30 นาที)

17.15น: ENZO CILLO ’s (55 นาที)
in the dark

- LIGHT NIGHT (2016, 11 นาที)
- IN THE DARK DEEP PART OF THE NIGHT (2015, 10 นาที)
- SLOW (2015 , 7 นาที)
- BLACKOUT(2015 10 นาที)
- WHAT REMAINS(2015 , 7 นาที)
- NOVA EXPRESS (2016 10 นาที)

19:00น: ROUZBEH RASHIDI’s

- TRAILERS (2016, ROUZBEH RASHIDI, IRELAND) 180 นาที

อาทิตย์ 11 ธ.ค.

15:00น: TROUNG MINH QUY ’s (80 นาที)

Someone forest

Mars Well

deja vu

Man with Red

- SOMEONE IS GOING TO THE FOREST (2013, 29 นาที)
- MARS IN THE WELL(co-directed with Freddy Nadolny-Poustochkine, 2014, 19 นาที)
- DEJA VU (2015, 9 นาที)
- THE MAN WITH THE RED NAILS (2016, 31 นาที)

17:00น: NGUYEN TRINH THI’s (117 นาที)

Trailers

letters

eleven man

Vietnam

- LETTERS FROM PADURANGA (2015) 35 นาที
- ELEVEN MEN (2016) 28 นาที
- VIETNAM, THE MOVIE (2016) 54 นาที

โปสเตอร์ออกแบบโดย Nodjadong Boonprasert

————————————

rhizome-Rashidi

บางส่วนจาก บทสัมภาษณ์ Rouzbeh Rashid เกี่ยวกับ Trailers
แปลโดย จำปา วงษ์สง่า (นักแปลอาสา)

หนังเรื่องล่าสุดของคุณคือ “Trailers” มาคุยถึงวิธีของคุณและลักษณะของหนังเรื่องนี้เทียบกับเรื่องแรกๆ หน่อย มีอะไรเหมือนกันบ้าง สิ่งที่คงอยู่มาตั้งแต่ตอนที่คุณเพิ่งเริ่มทำหนังจนถึงในเรื่องนี้ และเปลี่ยนแปลงมาในระหว่างทาง มีอะไรที่ต่างไปบ้าง ?
น่าจะต้องเล่าสักหน่อยว่าผมเริ่มจากการทำหนังสั้นเหมือนคนทำหนังทุกคน ผมทำหนังสั้นมา 240 เรื่อง แต่ผมรู้ว่าผมต้องใช้ระยะเวลาในหนังนานกว่านั้นตั้งแต่แรก เพราะหนังที่ผมดูแรกๆ นั้นเป็นเรื่องยาว ผมไม่ได้ดูหนังสั้น เพราะงั้นผมก็เลยรักรูปแบบหนังเรื่องยาวมาก ผมทำหนังสั้นมาตลอด แต่ผมมองว่างานพวกนั้นเป็นแบบร่าง แบบฝึกหัด ทดสอบ ทดลอง และความผิดพลาด สำหรับผมแล้ว หนังสั้นพวกนี้เป็นสิ่งจำเป็น และผมต้องทำมัน แต่เป็นในฐานะการค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์ นี่เป็นสิ่งที่ผมชอบพูดเสมอ : ผมมองตัวเองและหนังของผมเหมือนคนแบบบารอนแฟรงเกนสไตน์ คุณเขียนบางอย่างขึ้นมา และสร้างสิ่งโหดร้ายที่ทำตัวราวกับมีชีวิต แต่ไม่มีชีวิต มันเป็นแค่ชิ้นส่วนจากส่วนต่างๆ ของหนัง แล้วผมก็สร้างร่างกาย เหมือนสัตว์ประหลาด และสมองก็มักจะผิดปกติเสมอ หนังของผมเป็นแบบนั้น ความรู้สึกแบบวิทยาศาสตร์ก็มี ศิลปะก็มี และสิ่งมีชีวิตก็มี สภาพจิตใจผมเป็นแบบนี้เสมอ ยังไงก็ตามนี่เป็นแค่การเปรียบเทียบที่ผมชอบใช้บ่อยๆ

หนังสั้นก็โอเค แต่ผมเริ่มทำหนังเรื่องยาวในปี 2002 จนถึงวันนี้ผมทำหนังยาวมา 31 เรื่อง และไม่มีเรื่องไหนเลยที่เหมือนกันเป๊ะ มันเปลี่ยนอยู่ตลอด ก็ผมลองใช้หลายรูปแบบเหลือเกิน ผมเล่าให้ฟังละเอียดได้แต่ก็คงใช้เวลานานมาก แต่หนังที่คุณพูดถึงเป็นพิเศษ เรื่อง “Trailers” นั้น เพราะว่าผมสนใจนิยายวิทยาศาสตร์และส่วนที่เป็นวิทยาศาสตร์ของภาพยนตร์ แต่ศาสตร์ในการสร้าง เทคนิค และทักษะนั้นสำคัญมากสำหรับผม ผมเริ่มจากการถ่ายภาพ ผมเคยล้างรูปเอง รู้ว่าเลนส์ทำงานอย่างไร ทุกอย่าง กลไกของภาพยนตร์เป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับผมเสมอมา วิธีที่คุณโต้ตอบกับเครื่องจักรและอุปกรณ์ ทุกอย่าง ดังนั้นนิยายวิทยาศาสตร์ก็สำคัญมากอีกแล้ว ในปี 2014 ผมสร้างหนังเรื่อง Forbidden Symmetries ซึ่งเป็นหนังยาวที่ทำร่วมกับ Maximilian Le Cain และ Dean Kavanagh นั่นเป็นจุุดเริ่มต้นของงานเป็นชุด จากนั้นผมก็ทำหนังอีกเรื่อง ชื่อ “Investigating the Murder Case of XY” ที่เป็นหนังแนวไซ-ไฟอีกเรื่อง ผมถ่ายทำหนังเรื่องนี้ในเยอรมนีในวันเดียว และเพิ่มฉากอื่นๆทีหลัง จากนั้นก็ค่อยตัดต่อใหม่ แล้วในปี 2015 ก็มีหนังอีกเรื่องชื่อ “Ten Years in the Sun” ที่ไม่ใช้เงินสร้างเลย ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประวัติศาสตร์ภาพยนตร์, วิทยาศาสตร์, และวิธีที่คุณตอบสนองต่อความเป็นจักรกลของหนัง Hollis Frampton เคยพูดว่า หนังคือจักรกลที่สร้างขึ้นภาพต่างๆ ประโยคนี้ยังคงทำให้ผมคิดต่อไปได้อีกเรื่อยๆ จนถึงวันนี้ โดยไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนหน้านี้ผมเคยพูดถึงงาน The Man with the X-Ray Eyes ของ Roger Corman แล้ว แนวคิดนั้นยังคงอยู่เสมอมา บางสิ่งที่คุณเห็นแต่จับต้องไม่ได้ เพราะงั้นบางทีคุณเลยตัดมันไปเพราะมีความจริงและความเป็นจริงมากเกินไป หรือแม้แต่คำลวง ผมไม่รู้ ผมมองว่าหนังเป็นอย่างนั้น บางสิ่งที่ไปได้ไกลไม่สิ้นสุดแล้วก็กลับมาอีก ผมอยากจะทดสอบขีดจำกัดนี้ อย่างที่ผมคิดว่าคุณจะเห็นใน Trailers ว่ามีที่ว่างใหญ่มหาศาล แล้วคุณก็กลับมาที่วัตถุ ชีวิต และสิ่งต่างๆ ประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ มีอยู่เสมอที่ตอบสนองแนวคิดนี้ จะเป็นภาพอะไร นำภาพมาประกอบและขัดแย้งกันได้มากแค่ไหน ใส่สีเพิ่มได้ไหม เล่นกับเสียงได้ไหม ขีดจำกัดของสื่อชนิดนี้…เพราะมันมีขีดจำกัดที่คุณรู้ มันมีขีดจำกัดที่ชัดเจนมาก
ยกตัวอย่าง งานของ Paul Sharits ที่ไปจนถึงขีดสุดของความเป็นไปได้สำหรับภาพยนตร์ เช่นคุณจะสามารถทนภาพกระพริบได้มากแค่ไหน แต่ผมไม่ได้อยากทำงานในระดับนั้นของแกลเลอรี่ และผมแค่อยากจะสร้างบางอย่าง สำหรับจอทั่วไป ดังนั้น เรื่อง Trailers ก็มาจากวิธีคิดและสุนทรียะแบบนี้ และวิธีที่เราขบคิดว่าหนังคืออะไรและเป็นอะไรได้บ้าง และก็พูดเกี่ยวกับขีดจำกัดของมันด้วยเช่นกัน

น่าสนใจนะ เพราะเมื่อเราดูหนัง เราสามารถเข้าใจได้ชัดเจนว่าการค้นหาเหล่านั้น และวิธีการทำงานที่ค่อนข้างจะเป็นเหตุเป็นผลในทางปฏิบัติงานผ่านวัสดุต่างๆ ก็ปรากฎอยู่ แต่มีบางอย่างเกี่ยวกับหนังพวกนั้น โดยเฉพาะสามเรื่องล่าสุดที่เราได้ดู คือจริงๆแล้ว มันเป็นประสบการณ์ของวิสัยทัศน์ และจินตนาการก็ทำงานเต็มที่ และเราคิดว่าไม่ว่าใครที่ดูหนังพวกนั้น ซึ่งหลายคนก็อาจจะทำงานเกี่ยวกับหนังด้วย ก็น่าจะคิดแบบเดียวกันกับเรา แม้ว่าเราจะกำลังคิดถึงหนังบางเรื่องเท่านั้น เรายังถูกพาไปอีกโลกที่มหัศจรรย์ มันเป็นโลกที่มหัศจรรย์และเป็นบางสิ่งที่เราสามารถมองเป็นหนังกระแสหลักได้ ไปในโลกแฟนตาซีและการเล่าเรื่องต่างๆ เรากำลังสงสัยถึงด้านนั้นของมัน ว่าจินตนาการของคุณทำงานอย่างไร ถึงได้นึกภาพแบบนี้ขึ้นมาได้

เป็นคำถามที่ดี เพราะผมไม่ได้ควบคุมหนังเลย หนังเป็นสิ่งที่ควบคุมผม นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องเล่า และเหตุผลที่ผมพูดออกมาก็เพราะว่าทั้งหมดถูกสร้างขึ้นในกระบวนการ ผมเริ่มทำงานด้วยอุปกรณ์และกล้อง เลนส์ ฟิลเตอร์ ผมเป็นคนที่เน้นเรื่องเทคนิคมาก ชอบการมีสตูดิโอและทดลองเล่นกับสิ่งต่างๆ มีคนทำหนังสเปนที่เจ๋งมากคนหนึ่งชื่อ Jose Val del Omar และเขามองว่าหนังเป็นเหมือนห้องทดลอง ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ คุณเอาอุปกรณ์ วัตถุ และสิ่งต่างๆ มาไว้รอบตัวแล้วก็เริ่มเล่นกับมัน แล้วก็มีผลลัพธ์ที่งดงามออกมา และคุณก็ไม่รู้อะไรนัก แต่คุณก็เป็นเหมือนสื่อชนิดนี้ คือมันมีอีกมิติหนึ่งและคุณก็เปิดประตูออก แล้วมันก็มาหาคุณผ่านประตูนี้ มันเป็นสื่อทางวิทยาศาสตร์ก็จริง แต่มันก็ไหลผ่านคุณด้วย คุณเองก็ต้องส่งผ่านส่วนของคุณให้กับพลังงานนี้เช่นกัน และคุณก็จะได้สิ่งนั้นเสมอ คือบางสิ่งที่ลึกลับและแปลกประหลาด หรืออาจจะโบราณด้วยซ้ำ ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร นี่สำคัญมาก ผมไม่รู้จริงๆ

น่าสนใจ เพราะเราคิดว่าที่จริงคุณปล่อยให้ภาพนั้นไหลออกมา แต่เป็นเพราะคุณทำงานกับศาสตร์และการพัฒนาเทคนิคมาตลอด คุณถึงสามารถตอบรับมันได้ คือถ้าคุณไม่มีทักษะที่จะแสดงออกถึงสิ่งเหล่านี้ มันก็จะไปไม่ถึงไหน
ถูกต้องจริงๆ ประตูจะไม่เปิดให้ด้วยถ้าคุณไม่มีทักษะ คุณต้องมีทักษะ แต่ผมไม่ได้พูดนะว่าทุกคนควรจะต้องไปเน้นเรื่องเทคนิคให้มาก คุณไม่จำเป็นต้องมีทักษะก็ได้ คุณจะทำมันโดยการเล่าเรื่อง โดยบท มีวิธีการตั้งมากมาย เพียงแต่ประเภทของหนังที่ผมทำต้องใช้เท่านั้น ผมไม่ต้องการจะละเลยหนังชนิดอื่นจริงๆ มันเป็นแค่หนทางหนึ่งในการแสดงออก และยังคงมีหนังแบบอื่นที่งดงามและเป็นของแท้เช่นกัน ผมอยากพูดให้ชัดว่ามีหนังหลายแบบเหลือเกิน และหนังทุกประเภท…หนังประเภทหนึ่งเหมือนอย่างนี้ แล้วมันก็อาจจะเหมือนอย่างอื่น และทั้งหมดนั้นต่างก็น่าตื่นใจและงดงามพอๆกัน และมันสามารถเปิดประตูต่างๆ ประตูคนละบานด้วย ให้คุณเดินทางไปในดินแดนเรื่องเล่าในจินตนาการ และผมคิดว่าทั้งหมดเป็นเรื่องเล่า ทุกอย่างเป็นอัตตวิสัย มันไหลผ่านคุณ คุณไม่ใช่แค่เพียงกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งไว้ที่ไหนสักแห่ง คุณมีความเห็นเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ คุณเล่นตามไปกับมัน สลับมันไปมา จนกระทั่งเมื่อคุณทำเสร็จ คุณได้เล่ามันออกมา คืองี้…ผมเกลียดคำนี้ – การเล่าเรื่อง

เพราะว่าคุณอาจแสดงออกถึงบางอย่าง หรือคุณเล่าบางสิ่ง หรือคุณแบ่งปันประสงการณ์ สิ่งเหล่านี้ต่างเป็นเรื่องราว (fictionalised) และคุณอาจพูดได้ว่าบางทีมันใกล้เคียงกับเรื่องเล่า (story) แต่ว่าบางเรื่องมันก็เป็นลักษณะของสัมผัสทางภาพและเสียงมากๆ เพราะฉะนั้นคุณจะต้องประสบกับมันในวิธีนั้น มันเหมือนกับที่ Bela Tarr พูดไว้ว่า “เรื่องเล่าทุกเรื่องเคยถูกเล่ามาก่อนแล้ว” มันไม่ได้มีเรื่องเล่าอะไรอีกสำหรับเรา เพราะฉะนั้นเราเลยต้องทำความเข้าใจโลกผ่านระดับของประสาทสัมผัสทางภาพและเสียงของหนัง และสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ มันให้คุณสัมผัสกับภาพขาวดำจัดๆ เป็นเวลา 3 ชั่วโมงหรือแค่ 10 นาที …มันต่างก็ให้ความรู้สึกแตกต่างกัน คนแต่ละคน คนทำหนังแต่ละคนก็มีวิธีเฉพาะตัวในการพูดถึงสิ่งต่างๆ ซึ่งผมคิดว่าสำคัญมากที่จะต้องเข้าใจ สำหรับผมแล้ว มันเป็นเรื่องทางเทคนิคมากๆ เสมอมา ในการประสบกับประวัติศาสตร์หนัง นิยายวิทยาศาสตร์ ผมชอบเรื่องสยองขวัญและนิยายวิทยาศาสตร์มาก คือมันมักจะมีองค์ประกอบของความกลัว ที่มาอันบอกไม่ได้ของความกลัว เช่นหนังของ David Lynch ที่ให้ความรู้สึกถึงความกลัว แต่คุณไม่รู้เลยว่ามันมาจากไหน มักจะมีความรู้สึกถึงความกลัวและไม่สบายใจ การถูกทำร้ายหรือตามล่าโดยบางสิ่งบางอย่างในหนังของผม ความรู้สึกกังวลและโดดเดี่ยวเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าผมก็เป็นผู้อพยพมาอยู่ประเทศอื่นเช่นกัน ผมจะสร้างหนังเกี่ยวกับเรื่องนี้ตรงๆ เลยก็ได้ แต่บางที There is no Escape from the Terrors of the Mind อาจเป็นการตอบว่าการอพยพเข้าประเทศอื่นมันดูเป็นอย่างไร มันค่อนข้างจะเป็นการแสดงความคิดเหล่านี้ออกมาให้เห็นมากๆ แต่ผมแค่ไม่สามารถทำหนังเกี่ยวกับการเป็นผู้อพยกเข้ามาอยู่ในไอร์แลนด์ สำหรับผมนั่นเป็นสิ่งที่งี่เง่าที่สุดที่จะทำเลยล่ะ ผมอาจจะได้รางวัลเยอะแยะที่งานเทศกาล แต่คุณต้องซื่อสัตย์กับสิ่งที่คุณทำน่ะนะ นี่คือตัวผม ผมไม่ใช่คนที่เข้ากับใครได้ง่ายนักเป็นส่วนใหญ่ และหนังของผมก็เป็นอย่างนั้นเช่นกัน ผมไม่จำเป็นต้องคิด..เอาจริงๆนะ…ว่าหนังต้องให้ความรื่นรมย์ บางครั้งคุณต้องทรมานคนดู บางครั้งคุณต้องด่าเขา บางครั้งคุณต้องทำให้พวกเขาโกรธ บางครั้งคุณต้องทำให้พวกเขาสนุก มันเป็นแค่ชุดของอารมณ์และความรู้สึก ก็เหมือนคนเราน่ะ บางทีเราก็มีความสุข บางทีเราก็เศร้า หนังก็ทำงานแบบเดียวกัน เพราะมันมาจากคุณ จากจิตใจของคุณ และหนังก็เป็นอย่างนี้ แต่มันมีบ้างที่บางคนคิดว่ามันจะต้องเกี่ยวกับการเล่าเรื่องตรงๆ การให้ความบันเทิง การวิจารณ์ประเด็นทางสังคมการเมือง แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น จริงๆมันเหมือนกับการที่คุณมีเพื่อน คุณเจอเขาบางครั้ง บางทีเขาก็ทำให้คุณโมโห บางทีเขาก็รักคุณ มันเป็นอย่างนี้ เหมือนกับคนหรือสิ่งที่แปลกและซับซ้อนมากๆ ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ชุดของอารมณ์ ความรู้สึก และความคิดละมั้ง

Film Schedule

FLMVIRUS and THE READING ROOM would like to present our special new year’s gift – FILMVIRUS: RHIZOME, programmes of selected rare experimental films from all around the world.

“As a model for culture, the rhizome resists the organizational structure of the root-tree system which charts causality along chronological lines and looks for the original source of ‘things’ and looks towards the pinnacle or conclusion of those ‘things.’ A rhizome, on the other hand, is characterized by ‘ceaselessly established connections between semiotic chains, organizations of power, and circumstances relative to the arts, sciences, and social struggles.’ Rather than narrativize history and culture, the rhizome presents history and culture as a map or wide array of attractions and influences with no specific origin or genesis, for a ‘rhizome has no beginning or end; it is always in the middle, between things, interbeing, intermezzo.’ The planar movement of the rhizome resists chronology and organization, instead favoring a nomadic system of growth and propagation.

“In this model, culture spreads like the surface of a body of water, spreading towards available spaces or trickling downwards towards new spaces through fissures and gaps, eroding what is in its way. The surface can be interrupted and moved, but these disturbances leave no trace, as the water is charged with pressure and potential to always seek its equilibrium, and thereby establish smooth space.”
- Deleuze and Guattari. 1980. A Thousand Plateaus

It’s your chance here to see TRAILERS, the latest feature film of Rouzbeh Rashidi, one of the most prominent Irish filmmakers today from Dublin’s Experimental Film Society. From Italy, Enzo Cillo will captivate you with his filmography of darkness and beauty. Also added with another film from George Clark, a curator plus experimental filmmaker from UK. Rare breed of shorts from Chinese video artist Lu Yang could challenge and destroy your senses. Special programmes from Saigon-based Trương Minh Quý, his debut feature City of Mirrors world-premiered at Busan. And double experimental programmes from Nguyen Trinh Thi, one of the most important filmmakers in Southeast Asia region who founded Hanoi DocLab, which helps create new generations of Vietnamese filmmaker, film screenings and challenge us with interesting documentary works for all these years.

10-11 December 2016 at THE READING ROOM, BANGKOK – Silom Soi 19. Free admission.

PROGRAM:
SAT 10 /12/16:
3:00 PM: LU YANG’s (44 mins)

- WRATHFUL KING KONG CORE (2011, 15mins)
- UTERUS MAN (2013, 12 mins)
- DELUSIONAL MANDALA (2015, 17 mins)

4.00 PM GEORGE CLARK + CHEONG KIN MAN ‘s (47 mins)

- SEA OF CLOUDS (2016, GEORGE CLARK, 17 mins)
- A USELESS FICTION (2014, CHEONG KIN MAN, 30 mins)

5.15 PM ENZO CILLO ’s (55 mins)

- LIGHT NIGHT (2016,11 mins)
- IN THE DARK DEEP PART OF THE NIGHT (2015, 10 mins)
- SLOW (2015 , 7 mins)
- BLACKOUT(2015 10mins)
- WHAT REMAINS(2015 , 7 mins)
- NOVA EXPRESS (2016 10 mins)

7:00 PM: ROUZBEH RASHIDI

- TRAILERS (2016,ROUZBEH RASHIDI,IRELAND) 180 mins

SUN 11 /12/16

3:00PM: TROUNG MINH QUY ’s (80mins)

- SOMEONE IS GOING TO THE FOREST (2013 ,29mins)
- MARS IN THE WELL(co-directed with Freddy Nadolny Poustochkine, 2014 ,19 mins)
- DEJA VU (2015,9 mins)
- THE MAN WITH THE RED NAILS (2016, 31mins

5:00 PM: NGUYEN TRINH THI’s (117 mins)

- LETTERS FROM PADURANGA (2015) 35 mins
- ELEVEN MEN (2016) 28 mins
- VIETNAM , THE MOVIE (2016) 54 mins

All films are Admission Free.

EFS logo

Experimental Film Society

FILMVIRUS - logo (ฟิล์มไวรัส) J-Peg - Copy